Bulbul oshyoni - agata kristi hikoyasi.
Agata Kristi
BULBUL OSHYONI

- Xayr, azizim!
- Xayr, jonginam!
Aliks Martin kichkina, qo'pol darichaga suyanganicha qishloqqa eltuvchi so'qmoq bo'ylab ketayotgan erining ortidan qarab qoldi.
Mana, eri burilishda ko'zdan g'oyib bo'ldi, Aliks esa, o'sha alfozda turganicha, anor yonoqlarini o'pib turgan parishon qo'ng'ir sochlarini xayolchan tuzata boshladi.
Uning qaroqlarida teran taxayyul va allanechuk orzumandlik aks etardi.
Aliks Martinni o'ta go'zal va latofatli atamoq to'g'ri bo'lmas, uning husn-tarovati tilni ojiz qoldiradigan darajada emasdi. Biroq yoshlikning ilk bosqichini allaqachon bosib o'tgan chehrasida baxt va xotirjamlik balqib turardiki, uning sobiq hamkasabalari avvalgi ishchan, tinib-tinchimas, uddaburon, biroz jizzaki, xayolparastlikdan uzoq shaddod Aliks Kingni taniyolmagan bo'lishardi.
U o'rta maktabni arang bitirdi. O'n sakkiz yoshidan to o'ttiz uchga kirgunicha tirikchilik vajidan stenogrofiya sohasida ishladi. O'tgan ana shu o'n besh yilning so'nggi yetti yili davomida onasi kasallanib qoldi. Bemor boqishning esa o'zi bo'lmaydi. Yashash uchun shafqatsiz kurash yoshgina qizning yuzlarida sezilar-sezilmas izlar qoldirib ketdi.
Rost, bu orada uning hayotiga muhabbat ham bir mo'ralab o'tdi. U bir paytlar o'zi bilan birga ishlaydigan Dik Vindifordni sevib qolgan edi. U nozik jins vakili sifatida yigitga yoqishini ich-ichdan his etar, buni sirtiga chiqargisi kelmasdi. O'zi ham unga befarq emasdi. Sirtdan ular faqatgina do'st edilar, xolos.
Dik ishlab topgan pulini tejab-tergab uning bir qismini ukasining o'qishi uchun sarflardi. U paytda uylanish haqida o'ylab ham ko'rmagandi.
Ittifoqo, qiz kundalik qora mehnatdan xalos topadigan bo'ldi. Uzoq bir qarindoshi unga bir necha ming funtga teng boyligi bilan birga har yili tushib turadigan ikki yuz funtlik daromadni vasiyat qilib yorug' dunyoni tark etdi. Aliks uchun bu narsa erkinlik, farovon va mustaqil hayot va'da qilardi. Endi u Dik bilan bemalol turmush qursa bo'lardi.
Ammo Dik kutilganidek harakat qilmadi. U shu paytgacha o'z muhabbatini Aliksga izhor qilmagandi. Chamasi bu xaqda endi ham og'iz ochishga chog'i kelmayotgan edi. U endi qizdan o'zini olib qochadigan allanechuk odamoviga aylangan edi. Aliks buning boisini darrov tushundi. Yigitning g'urur va istig'nosi qizning qo'lini so'ragani imkon bermayotgan edi. Uning bu saj'iyasi Aliksga yoqardi. U dastlabki qadamni o'zi tashlashga ham tayyor edi, ammo kutilmaganda ro'y bergan bir voqea xamma narsani ostin ustun qilib yubordi.
U dugonasining uyida Jerald Martin degan yigit bilan tanishib qoldi. Yigit uni juda qattiq sevib qoldi. Oradan bir hafta o'tmay ularni unashtirish marosimi bo'ldi. O'zini sevilishga nomunosib qizlar toifasidan deb biluvchi Aliks kutilmagan bu yangilikdan o'zini yo'qotib qo'ydi. U bexos Dik Vindifordning ham his-tuyg'ularini uyg'otib yubordi. U qizning yoniga kelib, g'azabdan duduqlana-duduqlana qichqira ketdi.
- U senga yetti yot begona-ku! Sen u haqida hech narsa bilmaysan.
- Men shuni yaxshi bilamanki, uni sevaman.
- Qanaqasiga bilishing mumkin axir. U bilan tanishganingga endi bir hafta bo'ldi-ku?
- Hammayam muhabbatini izhor etish uchun o'n bir yilni o'tkazib yuboravermaydi, - dedi Aliks asabiylashib.
Yigit oqarib ketdi.
- Men seni birinchi uchratgan kunimdan beri yaxshi ko'raman. Sen meni sevsang kerak, deb o'ylardim.
- Men ham shunaqa deb o'ylagan edim, iqror bo'ldi Aliks. Endi o'ylab qarasam, muhabbat haqida ko'p narsani bilmas ekanman. Dik avval yalindi, yolvordi, hatto do'q-po'pisa ham qilib ko'rdi. Uning o'rnini egallab olgan kimsa bilan ham talashib-tortishdi. O'shanda Aliks yaxshi bilaman deb o'ylagan odamning tashqi sipoligi ostida yashirinib kelayotgan tuyg'ulari tug'yoni uni hayratda qoldirdi.
Aliks quyoshli tongda darchaga suyanganicha o'sha suhbatni yodga oldi. Uning turmush qurganiga bir oy to'lgan, o'zini behad baxtiyor his etardi boyaqish. Faqat, hozirgina jonidan ortiq ko'rgani, eri uydan chiqib ketgach, u o'zini tushuniksiz bezovtalik komida his etdi. Bu halovatsizlik boisi esa, Dik Vindiford edi.
U erga tekkanidan beri uch marta aynan bir xil tush ko'rdi: Eri o'lib yotganmish, uning tepasida Dik tirjayib turarmish. Juvon erining qotili u ekanini aniq bilarmish. Eng dahshatlisi u erining o'limidan xursand emish. Minnatdorchilik yuzasidan erining qotilini tabriklarmish. Tush hamisha bir xil, Dik ayolni o'z og'ushiga olishi bilan tugardi.
Telefonning qo'qqisdan jiringlashi bilan ayolning xayollari bo'lindi. U uyga kirib go'shakni ko'tardi.
- Nima dedingiz? Kim bu gapirayotgan?
- Aliks, ovozingga nima qildi? Men seni tanimabman. Bu men Dikman.
- Q... qaerdan telefon qilyapsan?
- "Sayyoh tug'rosi" mehmonxonasidan. Oti shunaka edi shekilli. Sen shunaqa mehmonxona xaqida eshitganmisan? Men faqat dam olish kunlari bu yerga baliq oviga kelgandim. Bugun sizlarnikiga borsam maylimi?
- Yo'q, dedi Aliks qat'iyat bilan. - Kelmasang yaxshi bo'lardi.
Jimlik cho'kdi. Dik yana tilga kirganida ovozi boshqacharoq chiqdi:
- Iltimos,
Joyladi: Armon-Bolgan-Sevgim | Vaqti: 12 Yanvar 2018, 20:23 | O`qilgan: 1187 | Izohlar (0)